Ojciec Święty Franciszek w orędziu na V Światowy Dzień Ubogich  obchodzony w kościele dnia 14 listopada pod hasłem: „Ubogich zawsze macie u siebie” (Mk14,7). napisał m.in. słowa: „Chciałbym, aby Światowy Dzień Ubogich mógł zakorzenić się jeszcze bardziej w naszych Kościoła lokalnych i otworzyć się na ruch ewangelizacyjny, który spotkałby w pierwszym rzędzie ubogich tam, gdzie oni się znajdują. Nie możemy czekać, aż zapukają do naszych drzwi. Pilnie potrzeba, abyśmy dotarli do nich w ich własnych domach, w szpitalach i w domach opieki, na ulicach i w ciemnych zaułkach".

Caritas Diecezji Tarnowskiej zaproponowała w tym roku dwie bardzo konkretne akcje związane ze Światowym Dniem Ubogich.

  1. CHLEBKI MIŁOSIERDZIA– akcja polegała na rozprowadzaniu w parafii małych chlebków (w całej diecezji zostało upieczonych około 26 tys. chlebków przez wybrane piekarnie) i zbieraniu przy tej okazji ofiar na pomoc dla ludzi ubogich. Akcja ta istnieje w diecezji od kilku lat  i z roku na rok zwiększa swój zasięg.
  2. TORBA MIŁOSIERDZIA– ta akcja polegała na tym, że chętni parafianie zabrali do domu papierowe torby ( w diecezji było ich ponad 5 tys.)  i po wypełnieniu ich wskazanymi artykułami przynosili je z powrotem do kościoła. Zebrane w ten sposób dary zostały następnie rozdzielone wśród ubogich  przez Oddział Caritas.

Obydwie te akcje zostały z dużym powodzeniem przeprowadzone także i w naszej parafii. W ciągu tygodnia chętni zakupili 100 chlebków miłosierdzia oraz ofiarowali, nie tylko w charytatywnych torbach (ich liczba była zbyt mała – tylko 21 sztuk) wyznaczone produkty, takie jak: cukier, herbata, kawa, ryż, kasza, masło, margaryna, olej, słodycze, środki piorące czy środki czystości.  Przyniesione przez wiernych produkty zostały w całości przekazane do Domu Opieki Społecznej „Samarytanin” w Kamionce Wielkiej k. Nowego Sącza (rodzinna parafia ks. proboszcza). Dom ten powstał na bazie dawnej plebanii. Rozpoczął swoją działalność w dniu 3 maja 1998 roku. Pomysłodawcą jego powstania był nie żyjący już był proboszcz tej parafii ks. Prałat Stanisław Trytek. Obecnie zapewnia całodobową opiekę 30 osobom w podeszłym wieku. 

Także w niedzielę 14. XI. przeżywaliśmy XIII Dzień Solidarności z Kościołem Prześladowanym. Święto to obchodzone jest w Kościele katolickim w Polsce  jako dzień szczególnej pamięci i  modlitwy  w intencji chrześcijan prześladowanych współcześnie na całym świecie. Organizacja Pomoc Kościołowi w Potrzebie (Kirche in Not) pomaga katolikom w 140 krajach. Została założona w 1947 roku przez holenderskiego norbertanina o. Werenfrieda van Straatena (1913-2003). Zakres pomocy obejmuje: ewangelizację w mediach, kształcenie teologiczne, apostolat biblijny, pomoc duszpasterską, katechezę, stypendia mszalne, środki transportu, pomoc budowlaną. Według danych tej organizacji  co roku 170 000 chrześcijan oddaje życie za wiarę, a 200 000 000 jest brutalnie prześladowanych. W ponad 75 krajach świata łamie się prawo do wolności religijnej, a 350 000 000 chrześcijan stale poddawanych jest różnym formom dyskryminacji. W Dniu Solidarności z Kościołem Prześladowanym co roku wybierany jest jeden kraj, który w ostatnim czasie został  szczególnie doświadczony cierpieniem. W 2021 roku był to Liban. Warto bliżej poznać ogromne problemy tego kraju.  Jest to niewielki kraj, graniczący od zachodu z Morzem Śródziemnym, od południa z Izraelem, a od wschodu i północy z Syrią. Ze względu na swoje geograficzne położenie, Liban stał się swoistym łącznikiem pomiędzy basenem Morza Śródziemnego a zapleczem arabskim, co wzbogaciło jego historię i ukształtowało tożsamość kulturową charakteryzującą się dużą różnorodnością etniczno-religijną. Początki libańskiego chrześcijaństwa sięgają czasów Jezusa Chrystusa. Tyr i Sydon są miejscami biblijnymi. Jeszcze przed I wojną światową doszło w Libanie do wielu aktów ludobójstwa na chrześcijanach. Najważniejsze z nich to te dokonane przez Druzów w 1840 i 1860 roku. Wielu ludzi zostało wtedy zmuszonych do opuszczenia kraju. Po wojnie izraelsko-palestyńskiej w latach 1947-1949 do Libanu przybyli Palestyńczycy, ponieważ uciekali z kraju lub zostali z niego wydaleni. Trwający od 2011 roku kryzys syryjskich uchodźców sprawił, że liczba przesiedleńców mieszkających w Libanie wzrosła do 2,5 miliona, a większość z nich to muzułmanie. Wchłonięcie dużej liczby sunnitów zagraża w ten sposób wewnętrznej równowadze kraju. Dziś dla 77% libańskich rodzin brakuje pieniędzy na wyżywienie, a 60% pożycza pieniądze albo kupuje na kredyt. Cena żywności wzrosła o 400% (dane UNICEF). Bezrobocie sięga ponad 70%. Kraj zmaga się z notorycznym brakiem prądu, lekarstw i paliwa. Jest to największy kryzys gospodarczy od 150 lat. W ciągu jednego roku Liban przeżył ich kilka. Pierwszym z nich były społeczne niepokoje i protesty w październiku 2019 r., które do tej pory nie doczekały się konkretnego rozwiązania. Następnym był kryzys COVID-19 o ogromnych kosztach społecznych i finansowych. Na koniec Bejrut przeżył katastrofalny wybuch 4 sierpnia 2020 r., który dotknął w głównej mierze zamieszkałą przez chrześcijan dzielnicę, co miało również ogromne uboczne konsekwencje dla tej wspólnoty.

W naszej parafii  w Dniu Solidarności z Kościołem prześladowanym została przeprowadzona przez dzieci ze Szkolnego Koła Caritas zbiórka pieniężna do puszek. W czasie każdej Mszy Świętej modliliśmy w intencji prześladowanych chrześcijan, szczególnie w Libanie.

Boże, poprzez tajemnicze zrządzenie
Twej Miłości,
pozwoliłeś swemu Kościołowi uczestniczyć w cierpieniu Twego Syna,
wzmocnij nasze Siostry i Braci,
którzy z powodu swej wiary
są prześladowani.
Obdarz ich swoją mocą i wytrwałością,
aby w każdym ucisku
pokładali w Tobie całą swą ufność,
a w cierpieniu wiernie świadczyli
o Tobie.
Podaruj im radość z uczestnictwa
w ofierze Chrystusa
i obdarz pewnością, że ich imiona
są zapisane w Księdze Życia.
Daj im siłę do naśladowania Chrystusa,
która wesprze ich w dźwiganiu Krzyża,
a w utrapieniu ustrzeże
ich chrześcijańską wiarę.
Przez Chrystusa Pana naszego.
Amen.

 

 

Dnia 10 listopada 2021 roku, przeddzień 103 rocznicy Odzyskania Niepodległości została odprawiona przez naszych kapłanów uroczysta Msza Święta dziękczynna w intencji Ojczyzny. Po niej zebrane w świątyni dzieci Szkoły Podstawowej wraz ze swoimi wychowawcami oraz wierni parafianie mogli wysłuchać montażu słowno – muzycznego ukazującego drogę do odzyskania niepodległości przez Polskę.

W sam dzień 11 listopada w pobliskiej Lisiej Górze miały miejsce Gminne Obchody Święta Niepodległości. Tradycyjnie rozpoczęły się one Mszą Świętą w intencji Ojczyzny i wszystkich poległych w jej obronie. Obok głównego celebransa i kaznodziei ks. prałata Stanisława Szałdy, byłego proboszcza parafii Matki Bożej Różańcowej w Lisiej Górze uczestniczył w niej i modlił się wspólnie ze wszystkimi zgromadzonymi także proboszcz naszej parafii ks. Robert Filipowicz.

Następnie wszyscy zgromadzeni przemaszerowali pod Pomnik Pamięci. Tutaj wójt gminy Lisia Góra pan Arkadiusz Mikuła wygłosił przemówienie, a kolejnym etapem obchodów był program artystyczny przygotowany przez dzieci i młodzieży naszej szkoły. Był on prowadzony przez naszego pana dyrektora Tadeusza Kozioł i nauczycielkę panią Ewę Kuta. W tym programie, m.in. w pięknym tańcu przygotowanym przez uczennice klas VII i VIII przybliżony został szacunek do symboli narodowych oraz do wszystkich walczących o wolną Polskę. Uwieńczeniem wspólnego świętowania był wzruszający śpiew piosenki „Tu wszędzie jest moja Ojczyzna”  w wykonaniu ucznia klasy V „A” Filipa Łuszcza. Podczas tej uroczystości asystę pełnił również Tarnowski Oddział Jazdy im. 5 Pułku Piechoty, przypominając nam o walczących ułanach.

Po części artystycznej pod Pomnikiem Pamięci poszczególne delegacje złożyły okolicznościowe wiązanki kwiatów.

Gdzie w niebie lśni gwiazda,
Gdzie ptaki żyją w gniazdach,
Gdzie słońce zachodzi i wschodzi,
Gdzie kwiaty na łące,
Gdzie sady kwitnące,
Samotna ławeczka w ogrodzie

Ref Tu wszędzie jest moja Ojczyzna,
Tu każdy kwiat do niej się przyzna,
Źdźbło trawy najmniejsze podszepnie mi wiersze
Tu wszędzie jest moja ojczyzna
Tu każdy kwiat do niej się przyzna,
Źdźbło trawy najmniejsze podszepnie mi wiersze
Tu wszędzie jest moja ojczyzna

Gdzie Wisła z Księżycem,
W Bałtyku kotwice,
Gdzie wieża i dzwon Zygmuntowski,
Gdzie kamień, murawa,
Gdzie rośnie Warszawa,
Gdzie miłość, i radość, i troski

Ref Tu wszędzie jest moja Ojczyzna,
Tu każdy kwiat do niej się przyzna,
Źdźbło trawy najmniejsze podszepnie mi wiersze
Tu wszędzie jest moja ojczyzna
Tu każdy kwiat do niej się przyzna,
Źdźbło trawy najmniejsze podszepnie mi wiersze
Tu wszędzie jest moja ojczyzna.

 

Uroczystość Wszystkich Świętych w Kościele ma charakter bardzo radosny. Wspominamy bowiem wszystkich tych, którzy żyli przed nami i wypełniając w swoim życiu Bożą wolę, osiągnęli wieczne szczęście przebywania z Bogiem w niebie. Kościół wspomina nie tylko oficjalnie uznanych świętych, czyli tych beatyfikowanych i kanonizowanych, ale także wszystkich wiernych zmarłych, którzy już osiągnęli zbawienie i przebywają w niebie. Widzi w nich swoich orędowników u Boga i przykłady do naśladowania.

W Uroczystość Wszystkich Świętych w naszej parafii kazania na Mszach Świętych  dopołudniowych wygłosił ks. proboszcz Robert Filipowicz, natomiast na Eucharystii o godzinie 1400 wikariusz ks. Janusz Drożdż.  Wśród celebransów, oprócz naszych duszpasterzy, był obecny także ks. kan. Jan Pytka.

Po ostatniej Mszy Świętej udaliśmy się na parafialny cmentarz, aby modlić się za naszych zmarłych.

„Wszechmogący, wieczny Boże, Ty pozwalasz nam w jednej uroczystości czcić zasługi Wszystkich Świętych, prosimy Cię, abyś dzięki wstawiennictwu tak wielu orędowników, hojnie udzielił nam upragnionego przebaczenia. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg, przez wszystkie wieki wieków”.

Dzień Zaduszny i pozostałe dni oktawy Wszystkich Świętych

Dnia 2 listopada, Kościół wspomina w liturgii wszystkich wierzących w Chrystusa, którzy odeszli już  z tego świata, a teraz przebywają w czyśćcu. Penitencjaria Apostolska w związku z trwającą na świecie, także i w Polsce pandemią koronawirusa ogłosiła specjalny dekret dotyczący zyskiwania odpustów zupełnych za zmarłych. Brzmi on następująco:

W bieżącym roku, w aktualnych okolicznościach spowodowanych pandemią COVID-19, odpusty zupełne dla wiernych zmarłych będzie można uzyskać przez cały listopad, przy zmienionych warunkach i dostosowanych do sytuacji dziełach pobożnych, aby zapewnić bezpieczeństwo wiernych.

Do niniejszej Penitencjarii Apostolskiej dotarło wiele próśb Świętych Pasterzy, aby w tym roku, z powodu epidemii COVID-19, zmieniono pobożne dzieła w celu uzyskania odpustów zupełnych dla dusz czyśćcowych, które można uzyskiwać zgodnie z normą „Wykazu odpustów” (nad. 29, § 1). Dlatego Penitencjaria Apostolska, na mocy specjalnego polecenia Jego Świątobliwości Papieża Franciszka, chętnie ustanawia i określa, że w tym roku, aby uniknąć zgromadzeń, tam, gdzie są one zakazane:

  1. Odpust zupełny dla osób nawiedzających cmentarz i modlących się, choćby tylko w myśli, za zmarłych przez poszczególne osiem dni, zwykle ustanowiony jedynie na dni od 1 do 8 listopada, dla pożytku wiernych może być przeniesiony na inne osiem dni listopada. Dni te, dowolnie wybrane przez poszczególnych wiernych, mogą być od siebie oddzielone.
  2. Odpust zupełny związany z dniem 2 listopada, ustanowiony na Wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych dla tych, którzy pobożnie nawiedzają kościół lub kaplicę i odmawiają tam „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”, może być przeniesiony nie tylko na niedzielę poprzedzającą lub następującą, albo na sam dzień Uroczystości Wszystkich Świętych, ale także na inny dzień listopada, dowolnie wybrany przez poszczególnych wiernych.

Osoby starsze, chore i ci wszyscy, którzy z poważnych powodów nie mogą opuścić domu, na przykład ze względu na zakazy gromadzenia się licznych wiernych w miejscach świętych, będą mogli uzyskać odpust zupełny, jeśli tylko łącząc się duchowo z tymi wiernymi, którzy pobożnie nawiedzają miejsca święte, oraz wykluczając wszelkie przywiązanie do jakiegokolwiek grzechu i mając intencję kiedy to tylko będzie możliwe spełnić trzy zwyczajne warunki (spowiedź sakramentalna, Komunia eucharystyczna i modlitwa w intencjach Ojca Świętego), odmówią pobożnie modlitwy za zmarłych przed obrazem Pana Jezusa lub Najświętszej Maryi Panny (na przykład jutrznię i nieszpory z oficjum Liturgii godzin za zmarłych, Różaniec, Koronkę do Bożego Miłosierdzia i inne modlitwy za zmarłych bliskich ich sercu), albo jeśli podejmą medytacyjną lekturę jednego z fragmentów Ewangelii z liturgii za zmarłych, lub też jeśli wypełnią uczynki miłosierdzia poprzez ofiarowanie Bogu cierpień i niedogodności swego życia.

Aby ten dostęp do łaski Bożej, udzielanej władzą kluczy Kościoła, stawał się łatwiejszy ze względu na miłosierdzie duszpasterskie, niniejsza Penitencjaria gorąco prosi, aby wszyscy kapłani posiadający odpowiednie uprawnienia, oddali się z gorliwością i wielkodusznością celebracji Sakramentu Pokuty i udzielali Komunii Świętej chorym.

Niemniej, jeśli chodzi o warunki duchowe dla uzyskania odpustu zupełnego, nadal obowiązują wcześniej wydane wskazania zawarte w „Nocie odnośnie sakramentu pojednania w obecnej sytuacji pandemii”.

Niniejszy dekret jest ważny przez cały listopad. Bez względu na jakiekolwiek przeciwne zarządzenia.

W oktawie Uroczystości Wszystkich Świętych w naszej parafii za naszych bliskich zmarłych modliliśmy się przez:

  • codzienne odmawianie przed Mszą Świętą różańca świętego połączonego w czytaniem wypominek listopadowych,
  • Msze Święte o godzinie 1700, szczególnie w intencji zmarłych członków i członkiń róż Różańcowych,
  • nawiedzanie grobów najbliższych na naszym parafialnym cmentarzu i prywatnej modlitwie.

Boże, miłosierny Panie, daj duszom sług i służebnic Twoich miejsce w niebie, błogosławiony pokój i jasność Twojego światła. Panie, wysłuchaj łaskawie naszych modlitw za dusze sług i służebnic Twoich, za które się modlimy prosząc, abyś je przyjął do społeczności swoich Świętych. Spraw, prosimy Cię, Panie, aby dusze sług i służebnic Twoich, oczyszczone ze swoich win, otrzymały przebaczenie i wieczny odpoczynek. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

 

 

W dniu 11 listopada 2021 roku w całej naszej Ojczyźnie obchodziliśmy 103 rocznicę Odzyskania Niepodległości. Polska po 123 latach niewoli odzyskała swoją suwerenność.

W naszej parafii w kościele parafialnym przeddzień tej rocznicy, 10 listopada o godzinie 1000 została odprawiona przez naszych duszpasterzy uroczysta Msza Święta dziękczynna w intencji naszej Ojczyzny.  Po niej zebrane w świątyni   dzieci Szkoły Podstawowej wraz ze swoimi wychowawcami oraz wierni parafianie mogli wysłuchać montażu słowno – muzycznego ukazującego drogę do odzyskania niepodległości przez Polskę. Cały ten program został  upiększony śpiewem pieśni patriotycznych w wykonaniu szkolnego chóru pod kierunkiem pana mgr Dariusza Augustyna.

Na zakończenie uroczystości został rozstrzygnięty także szkolny konkurs wiedzy o bł. kardynale Stefanie Wyszyńskim, prymasie Tysiąclecia. Wyniki są następujące:

  • I miejsce – Karolina Kozik – klasa V „A”
  • II miejsce – Emilia Marek – klasa V „B”
  • III miejsce – Eliza Gieracka – klasa V „A”.

Dziękujemy również pozostałych dzieciom biorącym udział w tym konkursie, a byli to: Wiktoria Gądek (klasa V „A”), Filip Łuszcz (klasa „V „A”), Lilianna Mucha (klasa V „A”), Agnieszka Bezkosty (klasa V „A”), Julia Pacher (klasa VII), Kamila Kapustka (klasa V „A”), Katarzyna Witczak (klasa V „A”), Patryk Zaucha (klasa „VI”) i Piotr Sobol (klasa „VII”). Wszystkie dzieci zostały wynagrodzone okolicznościowymi dyplomami.

Polecajmy naszą ukochaną Ojczyznę dalszej opiece Bożej Opatrzności słowami św. Jana Pawła II.

Pomóż nam kochać to, co ojczyste: nasze korzenie, historię, tradycję, język i polskie krajobrazy, a przede wszystkim kochać naszych rodaków – niezależnie od tego, czy podzielamy ich poglądy, czy nie.

Ucz nas mądrego wykorzystywania wolności, ucz nas solidarności i odpowiedzialności za nasze wspólne dziedzictwo.

Spraw, żebyśmy wszyscy byli ludźmi sumienia, czyli słuchali Twojego głosu – nawet kiedy jest bardzo wymagający; żebyśmy nazywali po imieniu dobro i zło, a nie zamazywali granicy między nimi; żebyśmy dobro w sobie i wokół siebie rozwijali, a wobec zła nie pozostawali obojętni, ale je przezwyciężali.

Pomóż nam odważnie podejmować odpowiedzialność za sprawy publiczne: troszczyć się o dobro wspólne i nie zamykać oczu na biedy i potrzeby bliźnich, w duchu ewangelicznej solidarności: „Jeden drugiego brzemiona noście”.

Strzeż nas i oświecaj, żebyśmy nie dali się zwieść wizji szybkiego zysku kosztem innych i żebyśmy opierali się wszelkim pokusom wyzysku.

Daj nam Twoją łaskę, żeby każdy z nas – na miarę swojego powołania – angażował się w budowanie królestwa Bożego w rodzinie, w społeczności i w całej ojczyźnie.

Odnawiaj nasze umysły i serca, aby przepełniała je miłość i sprawiedliwość, uczciwość i ofiarność, szacunek dla innych i troska o dobro wspólne.

Prosimy, ześlij swojego Ducha, żeby wciąż odnawiał oblicze tej ziemi.

Maryjo, Królowo Polski, módl się za nami!

Amen.

 

Prawo o ruchu drogowym (art. 43 ust. 2) nakazuje, aby dziecko w wieku do 15 lat, poruszające się po drodze po zmierzchu poza obszarem zabudowanym, nosiło elementy odblaskowe w sposób widoczny dla innych uczestników ruchu. Mimo, że nie ma obowiązku noszenia ich na obszarze zabudowanym, jest to jak najbardziej pożądane dla bezpieczeństwa dziecka. Chodzi o to, aby kierujący pojazdami mogli dziecko jak najwcześniej dostrzec i odpowiednio zareagować. W ciemnościach, szczególnie w okresie jesieni, na nieoświetlonej drodze, kierowcy samochodów widzą przede wszystkim silne światła pojazdów jadących z przeciwka i białe linie wymalowane na jezdni. Tonące w mroku sylwetki pieszych i rowerzystów dostrzegają w ostatniej chwili, zazwyczaj z odległości 20-30 metrów. Jeśli jednak pieszy wyposażony jest w element odblaskowy, odbijający światła samochodu, kierowca spostrzeże go już z odległości 130-150 metrów, czyli ok. 5 razy wcześniej! To może uratować pieszemu życie.

W poniedziałek 25 października 2021r. pierwszoklasistów naszej szkoły odwiedzili goście, Pani Policjantka i Pan Mrówka. Spotkanie odbyło się w ramach Programu Edukacyjno-Profilaktycznego „Odblaskowa Szkoła”. Pani Policjantka podczas swojej krótkiej prelekcji poruszyła kilka ważnych tematów związanych zwłaszcza z bezpieczeństwem na drogach i  przypomniała o podstawowych zasadach obowiązujących w ruchu drogowym pieszych i rowerzystów. Uświadomiła, jak ważne jest noszenie elementów odblaskowych po zmierzchu, poza terenem zabudowanym.   Natomiast Pan Mrówka uczył jak poprawnie przechodzić przez jezdnię. Na koniec spotkania Pan Mrówka wręczył wszystkim dzieciom kamizelki odblaskowe i poczęstował cukierkami. Pierwszoklasiści podziękowali gościom za przybycie i zaśpiewali piosenkę „Znaczki odblaskowe".



Joomla templates by a4joomla